Ο Αιγύπτιος βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας συγγραφέας Ναγκίμπ Μαχφούζ , εκδίδει το 1948 το μυθιστόρημά του “Χίμαιρα” , μια συγκλονιστική ιστορία για την αγάπη και το μίσος, τον έρωτα και την προδοσία, την αλήθεια και τις ψευδαισθήσεις. Ο ήρωας του βιβλίου Κάμελ Ρόομπα Λαζ αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο την ιστορία του, στη γενέθλια πόλη του το Κάιρο.Όταν ο πατέρας του χώρισε τη μητέρα του και διεκδίκησε την κηδεμονία των δύο μεγαλύτερων αδερφών του, τότε η μάνα του βαθιά πληγωμένη και λαβωμένη στον πυρήνα της μητρότητας βρήκε στον μικρό της γιο την ανακούφιση και τη γιατρειά.Η σχέση του μαζί της καταπιεστική, με μία αφύσικη τρυφερότητα, καθώς αυτή φοβούμενη να μην ξεφύγει από την ασφυκτική αγκαλιά της, κατέφευγε σε μια μέθοδο εκφοβισμού και αυτός ο φόβος τον βύθιζε στο τέλμα μίας ατέρμονης, απύθμενης δυστυχίας. Ο Κάμελ από τη φύση του εσωστρεφής, έρρεπε προς την απομόνωση και δεν εμπιστευόταν εύκολα τους άλλους γι’ αυτό και στο σχολείο δεν κατάφερε να αποκτήσει ούτε έναν σύντροφο, ούτε έναν φίλο, καθώς το δέσιμο με την μάνα του του στερούσε κάθε κοινωνικότητα, τον απομόνωνε. “Κοντά της ένιωθα ασφάλεια, ό,τι και να μου συνέβαινε στη ζωή μου πάντα θα έβρισκα κοντά της ένα σίγουρο λιμάνι, ένα χαμόγελο, ενθάρρυνση, αγάπη.Ένα σαπιοκάραβο ήμουν τώρα σε θάλασσα φουρτουνιασμένη με κομμένα τα σκοινιά”. Μέχρι τα 17 του έζησε μια θλιβερή ζωή με τις εξετάσεις του σχολείου, στο οποίο πήγαινε με το ζόρι, τις επικρίσεις και τα πικρόχολα σχόλια των καθηγητών, την έλλειψη συμμετοχής στις μικρές χαρές της σχολικής κοινότητας, τα κοροϊδευτικά σχόλια, την απέχθεια ή τα σαρκαστικά γέλια των άλλων συμμαθητών.Αδυνατώντας να ολοκληρώσει τις σπουδές του στη Νομική Σχολή θα διοριστεί υπάλληλος στο Υπουργείο Πολέμου. Και ξαφνικά ένα νεαρό κορίτσι στην απέναντι πολυκατοικία, όπου έπαιρνε καθημερινά το τραμ, προκάλεσε το θαυμασμό του με τη σεμνότητα της αφήνοντας του μια γλυκιά αίσθηση.Δυο χρόνια μετά αφού την παρακολουθούσε σιωπηλός, έχοντας κληρονομήσει ένα μέρος της πατρικής περιουσίας μετά τον θάνατο του πατέρα του, θα ζητήσει το χέρι της.Η ερωτική τους ζωή, ωστόσο, θα είναι ανύπαρκτη, από δική του ανασφάλεια και ντροπαλοσύνη και η κοπέλα υπομένει σιωπηλά το μαρτύριο της στέρησης του άλλου, αν και νιώθει για αυτόν ερωτική έλξη. “Και , παρ’ ότι μια τέτοια στιγμή επαναλαμβάνεται εκατοντάδες χιλιάδες φορές καθημερινά σε όλη την ανθρωπότητα, η επανάληψη της καθόλου δε μειώνει την αξία της, γιατί η αγάπη δεν κουράζει κανέναν.Και πώς να κουράσει αφού κρύβει μέσα της το εξαίσιο της ίδιας της ύπαρξης;” ( σελ. 236) Όταν το μικρόβιο της ζήλιας θα μπει μέσα του, θα αρχίσει να παρακολουθεί την γυναίκα του πιστεύοντας ότι τον απατά.Μια άλλη γυναίκα αποκρουστική και ογκώδης θα μπει ξαφνικά στη ζωή του που θα τον θέλξει ερωτικά . ” Βυθίστηκα σε μια έκσταση μαγική, από την οποία βγήκα θριαμβευτής και βαθύτατα ανακουφισμένος, κι ένιωσα απ’ τα βάθη της ψυχής μου πως ο πόθος μου για αυτή τη γυναίκα δεν ήταν άλλος από τον πόθο μου για την ίδια τη ζωή.( σελ.343) Έτσι θα ζήσει ανάμεσα σε δύο γυναίκες. Η μία ήταν η ψυχή του και η άλλη το κορμί του και ζούσε ένα μαρτύριο που δεν ήταν ασυνήθιστο για έναν άνθρωπο που επιθυμεί να παντρέψει την ψυχή του με το σώμα του. ” Η μέθη έδωσε φτερά στα πόδια μου και σιγουριά, επέστρεψα στην αγαπημένη μου, κι από την έκσταση της μέθης πέρασα στην έκσταση του έρωτα τόσο γρήγορα και τόσο ευτυχισμένα όσο και την προηγούμενη νύχτα .” ( σελ.239) Το τέλος απρόσμενο και ο αναγνώστης διαβάζει καθηλωμένος τις τελευταίες σελίδες του βιβλίου, καθώς ο Μαχφούζ άριστος τεχνίτης του λόγου, μας ξεναγεί στα δαιδαλώδη μονοπάτια του νου και της ψυχής ενός ανθρώπου που υπήρξε ταυτόχρονα θύτης και θύμα των περιστάσεων της ζωής. “Αλλά, όταν ο άνθρωπος χάνει την ελπίδα στη ζωή, η γραφίδα γίνεται το καταφύγιο του, η γραφή είναι το λιμάνι του χαμένου ανθρώπου, αυτή είναι η αλήθεια.” Ένα συγκλονιστικό ψυχογράφημα που χαρτογραφεί αριστοτεχνικά τις πιο απόκρυφες γωνιές της ψυχής και του μυαλού, σκάβοντας βαθιά για να αναδυθούν μυστικά που λίγοι τολμούν να καταδείξουν. Αξίζει να το διαβάσετε!